putukan.

inuman.

kwentuhan.

kainan.

dilan, herson and jason

looban boys

i love new year’s eve.

hindi ako mahilig sa new year’s resolution dahil alam kong hindi ko kayang tuparin ang kahit isa don. pero this year meron akong babaguhin. sikreto na lang kung ano yon.

napakaraming dumaang mga hindi malilimutang pangyayari sa buhay ko sa taong 2009.

dilanmuli@yahoo.com

nakakatuwa…

nakakalungkot…

marami pa akong mga naranasang mga bagay. mas nakilala ko ang sarili ko at ang mga taong nakapaligid sakin.

nagpapasalamat ako… sa mga relatives ko. mga classmates. mga kaibigan.

… mga taong nagbigay-buhay at kulay sa mundo ko

… mga taong nagpakabog ng dibdib ko.

salamat sa inyong pagtanggap. paniniwala at pakikisalamuha.

paalam sa taong 2009.

” sundan mo siya. “ ang wika ko.

” pano ka? anlakas ng tulo ng dugo… “ ang sabi niya.

” sundan mo siya. lalaki pa rin ako, malayo to sa bituka… “ ang pilit ko.

” sigurado kang okay ka lang? “ ang tanong niya.

” oo nga sabi. okay lang ako. sige na sundan mo na at baka kung mapano pa siya, at ang dinadala niya! “ ang wika ko.

hinubad niya ang suot niyang puting t-shirt. ipinaikot sa kanang paa ko. saka siya lumabas at hinabol si Maritoni, ang girlfriend niya na nagdadala nang unang anak niya. disi-sais siya noon. kasabay ng kirot sa sugat ko ay ang pagkurot sa puso ko. kasabay ng patuloy na pag-agos ng dugo ay ang nag-uunahang pagpatak ng luha ko.

mahal ko siya at alam kong doon siya mas liligaya. hindi ako gago para ipilit ang isang pagmamahal na hindi naman makatotohanan.

dalawang oras bago ang mga pangyayaring iyon…

” buntis talaga si Maritoni. “ ang wika niya sakin habang nakaupo kami sa mahabang upuan sa labas ng bahay nila na halos katapat lang din ng bahay namin.

” ano to joke na naman? di ba sabi mo hindi naman totoo, na inaasar niya lang ako? “ ang wika ko sa kanya na tipid na ang ngiti.

” natatakot kasi akong masaktan ka… at magalit! “ ang wika niya habang nakayuko.

tumingin ako sa ibang direksiyon at nagwika, ” okay lang yun, masyado lang kasing maaga para sayo. fourth year highschool ka pa lang, disi-sais pero magiging ama na… akala ko marunong ka. pero ok lang yun sakin. wala naman akong magagawa diba? “ ang tuluy-tuloy kong wika. pigil ang hininga, pinipilit na maging masaya at iwaksi sa isipang MALI ang mga nangyayari.

maya-maya eh dumating si Maritoni. hindi kami nagkibuan.

me tama na ako sa isang litro ng Red Horse na ininom ko, ako lang mismo. nakapag-desisyon na ako. tutal matagal nasiyang inilalayo ni Maritoni sa akin. tinawag ko siya. hinatak sa pasillo malapit sa kanila.

” ayoko na. tama natong katarantaduhan nating to. wala namang magkakatotoo, pareho lang tayong nagpapakagago. tapusin na natin to! “ ang wika ko habang nakayuko.

” AYOKO! porke ba nakabuntis ako ayaw mo na? bukas natin pag-usapan to! ” ang wika niya sabay yakap sakin.

PAK! PAK! PAK!

biglang lumabas si Maritoni na nagtatago lang pala sa tabi ng pintuan at agad siyang pinagsasampal.

” sabi mo sakin siya ang ayaw kang pakawalan! bakit ikaw pala ang ayaw! ha! ha! sinasabi ko na nga ba at hindi mo talaga siya kayang iwanan eh! “ ang wika ni Maritoning pasigaw kay Jordan.

napakarami pang sampal. sinalo lahat ni Jordan. tumakbong pabalik si Maritoni sa kuwarto para kunin ang mga gamit niya. hinabol namin siya. ni-lock ko ang pinto.

” mag-usap kayo. “ ang wika ko. nakaharang sa pinto.

” mag-usap? malinaw na sakin ang lahat! ako lang naman ang sumingit sa inyo diba??? magsama kayo! ipalalaglag ko to! “ ang wika ni Maritoni na galit na galit na.

tinulak niya ako ng tatlong beses. hindi ako natinag sa pagharang sa pintuan. inundayan niya ako ng sampal pero nakailag ako. sa pangalawang pagkakataon, medyo natamaan ako. mabilis ang kamay ko. kanina pa ako naaasar sa kanya. sapol siya sa pisngi, malakas ang sampal ko sa kanya.

” dilan, babae yan… wag mo nang patulan! “ ang wika ni Jordan habang hinahatak si Maritoni. lalong nagwala si Maritoni. siniksik siya ni Jordan sa pader. kinagat siya ni Maritoni sa leeg. dumugo.

nagwawala si Maritoni, dinig na ng mga kapitbahay. sigaw ng sigaw. kumakawala. ibinato ko ang bote ng Red Horse na iniinom ko. sa pagitan namin. tumalsik sa paa ko ang malaking piraso at naramdaman ko na lamang ang walang tigil na pag-agos ng dugo.

napaupo ako. natigilan si Jordan. tumakbo si Maritoni palabas.

” sundan mo siya. “ ang wika ko.

ENG011 (2.25) – MTH011 (2.50) – CHEM011 (2.00)

DRAW1 (1.75) – ET011 (2.25) – IT011 (3.00) – PE1 (1.75)

Hindi ko matanggap na yan ang grade ko sa ENG011. Nagkataon lang na hindi na nagparamdam yung una naming naging Prof kaya hindi nakuha yung Midterm Grade namin sa kanya.

Sa totoo lang inaasahan kong Tres o Singko ang Grade ko sa MTH011. Bobo ako sa Math.

Okay naman ang standing ko sa CHEM011 pero bongga nang malaman kong naka-dos pa pala ako.

Kinulang ako ng tatlong plates diyan. Matataas ang lahat ng Grades ko sa Exams, Plates sa DRAW1. Kung nakumpleto ko lang sana malamang na maka-UNO ako. (KAPAL)

Aaminin ko. Hindi ako DABEST sa ET011. Makulit lang.

Tanggap kong Tres ako sa IT011. Hindi ako nag-report kaya automatic na 50 ang Grade ko sa Report.

Nagpapasalamat ako at sumali ako sa Cheering ng section namin. Malamang Tres ang pinakamataas na makukuha ko sa PE1 kung hindi, 98 ang Grade namin sa Cheering. Tenchu ke Grace at Bonjay ng PUP.

Second Sem… GUDLAK!

Ibang-iba na siya. Tumangkad, Pumogi, Nagbinata…

Ngumiti siya at lumitaw ang dalawang malalalim na biloy sa kanyang magkabilang pisngi.

Hindi ko alam kung ano ba ang nararamdaman ko. Bumilis ang tibok ng puso ko at tila lumilipad ako sa himpapawid. Me kuryente… eto na nga ba ang “Chuva-chuchu” na sinasabi ni Jolina? Natagpuan ko na nga ba ang aking tunay na mamahalin?

Mula nang araw na iyon. Nagbago na ang lahat. Bumaligtad na ang aking mundo. Naging kaibigan ko siya, isang natatanging kaibigan na nagpapaligaya sakin sa araw-araw na nakikita ko siya at nakakasama.

1 month later. nag-break kami ng girlfriend ko. Hindi naman siguro si Jordan ang dahilan. Ako siguro mismo.

Tumagal pa ang aming samahan bilang espesyal na magkaibigan.

Hanggang sa nakabuntis na nga siya at nagkaanak.

” tangnamo ano??? “ ang sigaw ni Michael sabay tadyak sa nakaupong si Jordan. Kasalukuyan silang naglalaro ng chess nang mapikon si Michael, ang siga-siga naming kaibigan.

Napangiti ako sa nakita. Ewan ko nga ba. Galit talaga ako sa kanya.

Si Jordan eh ginagawang ala-alalay ni Michael. Kaya siguro iba ang kulit niya. Pero nang araw na iyon. Lumayo na siya kay Michael. Ni hindi na niya ito nilalapitan. Iniiwasan na niya ito. Ako naman ang sinusundan-sundan niya.

Hindi ako siga samin. Pero iba ang laban ko. Kung ano si Michael sa lugar namin. MAS ako.

Isa kaming grupo. Si Arnold, Ruel, Raymond, Ako at si Michael. Iba-ibang pagkatao pero nasa iisang matatag na grupo.

” teka, teka anong ginagawa mo dito??? “ ang tanong ko kay Jordan nang makita kong kasunod siyang pumanik sa tambayan namin sa taas ng bahay namin. Masungit ang tatay ko. Puro mga kababata ko lang ang nakakapanik sa bahay namin. Hindi kasama doon ang mga ka-grupo kong sina Michael at Ruel.

” pasalihin na natin siya dito. para ka namang tanga! “ ang wika sakin ng girlfriend kong si Jasmine. Hindi nako nakapalag. Kuwentuhan habang nagmemeryenda. Nagkuwento rin si Jordan. Kwela at walang habas.

Madalas na naming nakakasama si Jordan. Napansin ko na lang na CLOSE na pala kami. Minsan nga kaming dalawa na lang ang nagkekwentuhan. Nakakatuwa.

Third Year Highschool ako nang ma-drop kami ng bestfriend kong si Arnold. Inuwi siya sa Bulacan. Ako naman eh sumama sa bahay ng Ate ko sa Marinduque. Ang tanging mami-miss ko eh ang mga magulang ko, kapatid, si Jasmine, si Arnold at ang ibang kaibigan ko. Ni wala sa isip ko si Jordan.

Imbes na doon na ako mag-aaral eh umuwi ulit ako makalipas ang ilang buwan. Parang ang hirap ng lugar na iyon. Probinsiyang-probinsiya.

Gabi ako nakarating sa Manila. Kinabukasan bumaba agad ako ng bahay para hintayin ang pagdaan ni Jasmine. Nakatutok ang tingin ko sa may Duluhan ng eskinita namin. May umakbay sakin. ” Kamusta ang bakasyon Dilan? “ ang wika ng isang tinig. Hindi ko kilala. Binatang-binata ang tunog.

Humarap ako at medyo nabigla sa nasilayan.

- MERON PA ULIT KASUNOD! -

” 5 – 10 Block 123! “ ang sigaw ko habang hawak ko ang manggas ng t-shirt niya. Pinilit pa rin niyang kumawala, at siya ay nagtagumpay.

” Tangnamo! Ang DUGA mo ah! “ ang sigaw ko sa kanyang habang siya ay papalayo.

Hindi siya nagsalita, bagkus ay mas binilisan pa niya ang pagtakbo. Walang lingun-lingon.

” O gago! HULI ka. 5-10 block 123! subukan mong kumawala babasagin ko na yang muka mo! “ ang wika ko sa kanya na nanggigigil pa rin dahil sa wakas ay nahuli ko na naman siya. Hindi na siya nagpumiglas.

Bata pa lamang kami noon. Elementary pa lang. Banas ako sa kanya dahil bukod sa malakas siyang mang-asar eh napaka-dugas niya pa sa mga laro namin. Kumukulo ang dugo ko sa kanya kaya ayokong kakampi siya, dahil siya ang TRIP kong pag-initan sa mga laro.

Matalik na kaibigan ko noon si Arnold, mortal na kaaway ko si Jordan. Para sakin kaaway ko siya – kahit para sa kanya eh hindi naman.

Barilan.

Muli. Magkakampi na naman kami ni Arnold, at isa sa mga kalaban namin eh si Jordan. Limahan ang laban. ” Wag natin tantanan si Jordan ha. Tadtarin natin. “ ang bulong ko kay Arnold. Ngumiti si Arnold pero tumingin siya kay Jordan. Saktong nakatingin si Jordan kaya napansin niyang siya ang aming pinag-uusapan.

Takbuhan.

Pansin agad ni Jordan na siya ang aming pinag-iinitan. Kanya-kanyang habol na ang lahat. Pero dalawa kami ni Arnold na humahabol sa iisang kalaban.

Lumiko.

” Pucha! san nagsuot? parang daga ah! “ ang wika ni Arnold.

” Sabi ko naman sa’yo wag aalis ang mata mo eh! Baka pumasok sa pasillo ng palengke! “ ang wika ko. Inisa-isa namin ang bawat pasillo, pero tila me sa pusa ang tarantado.

Uubusin ko pa naman sana lahat ng bala ng pellet gun ko sa kanya. Tsk tsk!

Ayawan na.

- MAY KARUGTONG -

” pare musta? “ isang text ang natanggap ko mula sa isang numerong hindi naka-save sa phonebook ko.

” hu u? “ ang tanging nai-reply ko.

” jordan to. “ ang reply niya.

” o? “ ang sagot ko.

” punta ka dito… inuman tayo. birthday ng anak ko. yung inaanak mo. “ ang sagot niya.

” san? “ ang tanong ko.

” dito sa bahay! “ ang sagot niya.

” layo… “ ang reply ko.

” kung san-san ka nga nakakarating kasama tropa mo tapos dito malayo? “ ang sagot niya.

” layo nga… sinong tropa ko? “ ang tanong ko.

” kaklase mo tsaka mga tropa mo! “ ang reply niya.

” ndi no. malalapit lang yun. “ ang sagot ko.

” pag gusto maraming PARAAN, pag ayaw maraming DAHILAN! “ ang txt niya.

” next time na. maulan pa. ayoko ng maputik! “ ang reply ko.

” minsan lang naman to ah! sunduin kita sa LRT! “ ang txt niya.

” ayaw. maulan nga. PILITAN??? “ ang sagot ko.

” wala kang pakisama. “ ang txt niya.

” sino bang meron? ikaw? “ ang tanong ko.

” oo naman. ako pa. “ ang sagot niya.

” lasing ka lang. sa totoo lang tinatamad ako. “ ang sagot ko.

” pag ako ganyan ka, pag sa iba naman okay ka! “ ang tampong sagot niya.

” eh ano. “ ang txt ko.

” sama mo. “ ang sagot niya.

” gago. “ ang huling txt ko.

hindi pa rin niya ako tinantanan ng text. pero pagod nako, at hindi ko na siya nireplayan.

maulan pa rin at wala akong magawa. walang matinong pumapasok sa isip ko kaya pati text pinost ko na.

Sa daan pa lang wala nang tigil ang kwentuhan namin ng mga classmates ko. Hindi nagpapatalo ang isa’t-isa na may kanya-kanyang kwento. Sumakay kami ng jeep papuntang M. Dela Fuente. Medyo puno n pero bandang harapan lang. Sa pasukan eh maluwag pa. Yun ang paborito kong upuan.

Kwento ako ng kwento. kanya-kanyang bangka sa usapan.

Bigla akong natahimik nang sa bandang dulo ng jeep, isang pamilyar na tao ang nakita ko. Si Jordan.

Nakatingin siya sakin at nguniti nang mapansin niyang nakatingin ako.

Hindi ako gumanti ng ngiti.

Tahimik ako hanggang sa pagbaba namin jeep.

Bago ako bumaba, tumingin ulit ako sa kanya. Nakatingin pa rin siya sakin at tila nagtatanong ang mga mata.

Tumango ako, pero hindi ngumiti.

Bumaba ako at muling nakipagkulitan sa mga kaklase ko.

” Ate, Holdap to! “ ang wika ni Jordan. Ilang dipa pa ang layo namin sa nauunang ale. Naglalakad kami sa Lerma at nagkekwentuhan pauwi samin. Kagagaling lamang namin sa inuman.

Halatang kinabahan ang ale na nauuna. Madilim sa Lerma, maghahating-gabi na ata noon. ” Ate wag kang maniwala dito… lasing lang to, sensya na po te! “ ang wika ko naman para mawala ang pangamba ng nauunang ale.

Tila nawala na nga ang pangamba ng ale at ngumiti ito. ” Itulog mo na lang yan totoy! “ ang wika nito kay Jordan.

Natawa kaming pareho ni Jordan sa ale. Lumiko na ito papunta sa isang eskinita at kami naman ay dumiretso pauwi na samin. Kinaltukan ko ang ulo niya. ” Tarantado kang talaga no? Eh pano kung nag-panic yun anlapit-lapit natin sa presinto GAGO ka talaga! “ ang wika ko sa kanya.

Natawa lamang siya sakin.

” Isang beses mo pang gawin yan leche ka. Naku Ha! Nakakabadtrip ka talaga! “ ang wika ko sabay binilisan ko ang lakad pauwi. Iniwanan ko siya. Hindi kami pwedeng magsabay sa paglalakad papasok sa eskinita namin dahil malamang na makita kami ng asawa niyang maldita.

” Wala bang kiss? Himala ah! “ ang sigaw niya.

” Next time na. Babawian kita! “ ang sigaw ko din sa kabilang kalsada.

” O eto na! “ ang sigaw niya sabay flying kiss.

” Tang ina mo! “ ang sigaw ko.

Okay na kami ng KAAWAY ko. Hindi yung Okay na kay na ibig sabihin eh balik na sa dati. Sa WAKAS, nakipag-usap siya ng MAAYOS. Yung TAO sa TAO. Walang laitan. Walang Gaguhan.

Salamat sayo RSM. Iba ka talaga. Biruin mong pag-usapin mo kami ni DB.

Napag-usapan lang namin na DAPAT nang itigil ito. TAMA siya. Hindi naman ako nakikipag-away eh. Siya lang naman. Kung noon pa siya nakipag-usap sakin eh di sana hindi na kami MAS nagkasamaan pa ng LOOB. Sige Kol ako sa gusto mo. Wala na lang Pansinan. Wala na lang Pakialaman. Mas Maganda yun. Kung anu-ano na kasi ang mga naririnig ko eh.

Binabawi ko na ang text kong UTAK ISKWATER ka at HINDI ka KAGALANG-GALANG. Lahat naman kasi ng GUSOT eh naaayos pag pinag-uusapan.

” pano naman yung samahan natin? hindi mo man lang ba ako itinuring na kaibigan? “ ang tanong ko sa kanya.

” NEVER! “ ang huling sagot niya sa text.

ilang minuto rin kaming nagpalitan ng text messages noong araw na iyon. pero na-badtrip na nga ata ako sa sobrang tigas ng PANANAMPALATAYA niya sa PINANINIWALAAN niyang KAHANGALAN.

akala ko pa naman MATALINO siyang tao. akala ko pa naman malalim siyang NILALANG. HINDI PALA!

pinagbintangan mo pa akong mas kinakampihan ko si siya? pinagbintangan mo pa akong sinungaling. hahaha! iba akong klaseng kaibigan. pero iba rin akong klaseng kaaway. mas itinuring pa kitang KAIBIGAN sa kanya o sa kahit sino pa dahil BILIB ako sayo. nagkamali ako. isa kang HANGAL!

wala akong pakialam sa mga kaya mong gawin. matakot ka sa mga mas kaya kong gawin. nasa akin pa rin ang huling halakhak. hindi ka kawalan sa buhay ko, siguro panandaliang kaibigan ka lang talaga na matapos mo akong PAKINABANGAN eh ITATAPON mo na lamang ako ng basta-basta.

pinilit kong ayusin ang alam mong pagkakamali ko na hindi naman talaga totoo! BOBO kang talaga! wala akong ginawang masama sayo. ilang beses mo akong hinamak sa harap ng ibang tao pero nanatiling tikom ang bibig ko. tanging ngiti ang sukli sa  mga bagay na nakapagpapasaya sayo. na akala mong nakapagpapasaya rin sa ibang tao.

akala mo lang yun. handa na ako. handa na KAMI. wag na wag kang magkakamaling gumawa ng bagay na sinisigurado kong ikasisira mo.

GUDLUCK.

bakit kailangan pang lumisan...

makalipas ang matinding kasiyahan.

darating ang matinding kalungkutan…

na-cut ang klase namin ng CHEM011 by 12:00pm. me activity raw na gagawin. hinintay namin ang adviser namin na si Mr. Sta. Maria. dahil cut na nga ang klase eh nag-decide na lang kaming pumunta sa burol ni President Cory sa Manila Cathedral.

darwin, ghelo & ej sa annex

alay-lakad.

matapos mainitan at pagpawisan ng bongga sa Manila Cathedral eh pinapunta na lang kami sa tapat ng Manila Hotel dahil doon pala sasalubungin ang mga labi ni Cory.

pahinga muna sa quirino

alay-lakad.

Sir Ronnie, Sir Dave & the Students

marami nang nagrereklamo pero GO pa rin kami.

naghihintay ng sakayan pauwi

pagod na pagod kami pag-uwi sa tambayan namin. naisip na naman kasi naming mag-inuman na lang muna. para maiba naman eh nag-GIN kami. ayaw man ni Darwin kunwari The Bar yun.

dumating din si Ms. Dianne at MJ. nadagdagan pa tuloy ng sang case ng Red Horse. lasingan na talaga. umaatikabong harutan.

naunang umalis si Ms. Dianne. kami-kami ulit ang naiwan.

entra ang mga girls. (bugawan???) nagkaron ng partner sina Ghelo at Darwin na lumabas ang angking kamanyakan.

naubos ang isang case kaya dinagdagan pa ulit namin ng kalahating case. lasingan na talaga. lahat me tama na. 11:30 PM na at alam naming me mga mayayari pag-uwi. nagpaalala na si Ghelo na pag di na siya pumasok eh hindi na siya pinag-aral pa.

lasing na pare-pareho. lalo na ako.

text text lang.

nagkayayaang mag-inuman. late na ako pumasok kaya hindi ko na napasukan yung major ko. hinintay ko na lang na lumabas yung mga tropa. dumiretso pa kami ng Main Campus dahil kukumpletuhin namin yung mga kulang namin sa ENG011.

iniwan namin sina Ghelo, EJ, Darwin at Randell sa Main Campus para bumalik sa Annex dahil trip naming pumasok ng IT011. kamalas-malasan naman, walang prof. tambay sa labas ng school for about an hour.

naiwan kaming tatlo nina Darwin at Ghelo. niyaya kami ng inuman ni Ms. Dianne at Ms. Veronica… umoo naman ang mga kumag. hatakan dahil parang ayaw ata uminom ng dalawang bagets. akala ko kakampi ko si darwin na hinahatak si Ghelo. maya-maya siya pa ang nawala. hinayaan ko na lang na umuwi na rin si Ghelo.

badtrip pako ke MJ dahil nagpapa-choosy pa. kasama kai yung isa sa mga girlfriends niya. ano siya naka-drugs??? pwede ba naman yun. sinundo ko siya sa kung saan sila nandun. wala siyang nagawa kundi sumama.

enjoy.

napakagaling kumanta ng mga pambabae ni Ms. Dianne. pero ayoko ng kabugan. bagets din pala kumanta si Ms. Veronica. ang sweet ng mga lovebirds na nakawala sa kulungan.nagsusubuan pa ng pulutan.

landian. inuman. lasingan.

simula ng isang bonggang samahan!

plano na naming mag-inuman nina Jelo nung martes pa lang. hindi na sana kami tutuloy. pero ewan ko ba kung bakit nangyari pa rin. as ussual, Gran Matador ang nilaklak namin at sa bahay na naman ang venue.

raf at darwin nantitrip sa upper deck...

apat na matador kagad binili namin at siyempre napagkamalan na naman kaming empleyado sa isetann recto dahil sa uniform namin. okay naman na ang takbo ng inuman. kanya-kanyang bangka sa usapan.

nico, darwin and dilan.

nang magtext ang gf ni jelo. nagpapasundo sa isetann. mga 45 minutes pa ata kaming naghintay sa isetann bago dumating yung gf ni jelo kasama yung bestfriend nitong bakla.

ejhay at jelo.

pagdating namin. pauwi na sina JV at Randel. me nangyari pang hindi maganda. nagyaya nang umuwi ang gf ni jelo at ang kasama nitong bakla… ni hindi pa man nag-iinit ang inuupuan nila. badtrip lahat. walk-out queen pala ang gf ni jelo.

JV at Ejhay.

in the end. hinatid ko silang lahat. saka ako umuwi para ubusin ang isa pang long neck ng GM. sayang eh. nabuksan na kasi.

matapos kaming manood sa cuneta astrodome (hindi na namin tinapos dahil alam naming matatalo… JOKE!) eh nagdecide kaming mag-inuman sa bahay nina Nico sa Malate.

nagkahiwalay pa yung dalawang grupo dahil hindi kami kakasya sa jeep. ang init grabe. bumaba kami sa quirino, malapit sa manila zoo. naglakad ng pagkahaba-haba dahil walang sasakyan. mainit talaga. ang tindi ng sikat ng araw.

sumakay ng isa pang jeep papunta na mismo kina Nico. gutom na kaming lahat dahil walang breakfast at lunch, at 2:00PM na.

gelo. ej. nico. dilan. randel. ronel. jv. rafael

ambagan.

kainan ng pancit canton.

inuman.

masayang inuman na todo ang emote at picture-taking, nagpakitang gilas si JV (ang nag-iisang babae) inistraight ang sambaso ng matador… matagal bago isinunod ang iced tea.

darwin. gelo. ej. nico. randel. ronel. jv. rafael

unang-unang tinamaan si Rafael (Big Boy). siya pa mandina ng pinaka-dambuhala. nagkakainitan sina Darwin at Randell. natapos ang inuman at nagbalak pa kami ng isa pang round.

pramis. totoong ngenge si bigboy.

sa bahay ni Ejhay. walking distance daw. hindi naman.

malayu-layo rin ang nilakad namin. sa rooftop kami nag-stay, hinintay namin sina Ronel at Nico. hindi sila dumating. nag-enjoy sa DOTA.

dilan and gelo. nagdidilim na ang paligid.

tamang tambay.

tamang trip. nagtatalo?

tamang kwentuhan.

tamang pa-cute.

gelo at ang signature pa-cute pose.

madilim na nang nagsi-uwian. malayo. dalawang sakay ang kinakailangan.

humiwalay na ako sa FAURA. sumakay ng DAPITAN.

bagsak sa higaan!

July 24, 2009 – Opening ceremony ng PISCUAA kung saan eh host school and Universidad de Manila.. siyempre kasama kami sa kaguluhan.

kulitan sa bus na papuntang cuneta

nagpapalit pa mandin kami ng barya para dugasan at magbayad na lang ng sais sa jeep. nauwi rin kami sa pagsakay sa bus dahil sa init na nagkakahalaga ng bente pesos.

pila pa lang sa labas eh magulo na!

nagdala ba naman ng digicam si bryan. ano pang aasahan mo? eh di umaatikabong kulitan saan man magpunta.

sa loob ng cuneta.. maling pwesto.

sa sobrang dami ng students ng UDM eh sinakop na ata lahat ng upuan. pinapaalis pa kami nung mga epal na tagabantay… dahil pwesto raw ng AIMS yung inuupuan namin.

mga kapal-muks.

Hindi pa man nagsisimula ang IT011 namin eh niyayaya na akong uminom nina Gelo at Jayvee. Sa bahay namin ulit dahil malalayo na yung ibang bahay.

“Inom tayo senyo, La namang pasok tomorrow eh!” ang wika ni Jayvee, na nag-iisang BABAE sa klase namin.

“Marami kasing tao ngayon dun eh!” ang tanggi ko dahil katatapos lang ng vacant namin at galing na ako sa bahay.

“Kaunti lang naman tayo ngayon eh. Sige na! Sa Munoz kasi yung isa pang option!” ang pilit naman ni Gelo sakin.

Pinapasok na kami ng IT011 Professor namin. Nag-report ang mga Classmates kong sina Arch at Anthony, nagbigay ng quiz ang prof namin saka nag-lecture. Matapos kaming i-dismiss ng prof namin eh nauna na ako sa labas ng school. Nagyayayaan pa rin sila… kasama pala sina Bigboy, Darwin, Ron, Nico, Ejhay at Randell.

Nagkakapilitan na dahil hindi nga naman READY ang iba at wala na silang pera dahil UWIAN na nga that time. Umalis na sina Ron at Bigboy… pero nag-decide ang lahat na ITULOY.

Nilakad lang namin mula Carriedo hanggang sa Recto. Bumili ng Maiinom at Mapupulutan sa Isetann Recto… in fairness inabot kami ng siyam-siyam sa pagdedecide pa lang ng kung ano ang iinumin namin. In the end GRAN MATADOR na naman.

Sa Gendai kami uminom. Nag-gitara, nagkantahan, nagkuwentuhan, naglabasan ng mga LIHIM at mga ka-EMOHAN! Si Gelo halatang Bangenge na kaagad, siya pa mandin ang tanggero, nauna tuloy na nangulit.

Tamang gitara sina Ejhay at Nico samantalang kantahan/kwentuhan naman kami nina JV, Randell at Gelo. Napag-usapan ang Virginity, Course, Personal Things about each other, Lifestyle, Mga balak sa buhay…

Dinagdagan pa namin ng tatlong Muchong Red Horse dahil ubos na ang dalawang long neck ng Gran Matador.

Naunang umuwi si JV, me date pa raw siya. Hinatid ko na lang siya sa sakayan ng Balic-Balic sa Morayta. Pagbalik ko, nagsuka na pala si Gelo, pinagpahinga na lang namin – nakatulog sa ibabaw ng deck. Tuloy ang laklakan. Maya-maya eh si Nico naman eh nahiga na sa sahig. Tuloy pa rin ang kuwentuhan at inuman namin nina Randell at Ejhay hanggang sa tumawag na ang tatay ni Gelo. Ginising na lamang namin ang mga kasama namin para magsipag-uwian na.

Sa kalasingan ni Gelo, hindi na niya maisuot ang medyas niya… ako na ang nagsuot ng medyas at nagsintas ng sapatos niya. patawa-tawa pa si KUMAG! hindi ko makita yung isa pang pares ng medyas niya. Paglabas namin at naglalakad na kami eh na-shoot naman ang isang paa ni Gelo sa kanal.

Kanya-kanyang hatid sa mga lasing. Sinamahan ni Randell si Nico. Sinabayan ko naman sina Ejhay at Gelo dahil medyo matagal din kaming naupo sa bangko sa ilalim ng underpass dahil nasusuka si Gelo kaya iniwan kami nina Nico at Randell. Dumiretso kami sa sakayan ng Blumentritt sa Avenida. Nakasakay kaagad sila.

Nasalubong ko si Randell sa Isetann, dala-dala niya pa pala ang backpack ni Gelo. Hinatid ko na lang siya sa sakayan ng Balic-Balic sa Morayta.

Pag-uwi ko ay nilinis ko ang kalat. at nakita ko ang isa pang nawawalang pares ng medyas ni Gelo.

Masayang Inuman pero tila ata medyo NASOBRAHAN!

umuwi na ako pagkatapos ng ET 011. me usapan na kami ng mga kaklase ko na ngayon ko lang talaga makaka-bonding na mag-inuman sa bahay namin. umarkila na ng videoke at bumili na ng lalaklaking Gran Matador at chazer na Iced Tea.

sinundo ko ang mga kaklase ko na nag alay-lakad mula carriedo hanggang recto. nabigla pa ako sa dami nila. hindi ko akalaing dumugan ang labanan. ang ingay, ang gulo, ang kukulit. saka bumuhos ang malakas na ulan… binasa kaming lahat.

in fairness. nagkasya sa sala namin ang halos trenta katao.

ang saya. tinumba namin ang labing-isang bote ng long neck na gran matador. puro lalaki, maliban sa isa naming kaklaseng babae… na nadagdagan pa ng isa.

nagpapasalamat ako sa mga kaklase ko na dumating at nagbigay kulay at kasiyahan sa gabing iyon. salamat din sa pagtanggap sa inyong nalaman. salamat sa lahat-lahat.

sana ito na ang simula ng isang napakagandang samahan.

CHEERS! ET 11!