Dot Dot Dot …

the journey does not end here.

itutuloy natin ang pangarap …

Ispluk: Ang Buhay ng isang Echoserang Palaka

Epal Lang …

takte, ubos ako nung birthday party ko. kailangan ko na naman ulit bumangon sa pagkakalugmok (me ganun?) at least naging masaya naman ako at ang mga pumunta dahil kung may narinig akong negative sa party na yun eh ewan ko na lang. tingin ko lahat naman nag enjoy, syempre lalo na ako na nakasama mga kaibigan ko.

gusto ko nang bumili ng laptop.

gusto ko nang magka-motor.

gusto ko nang mag-gym.

andami kong gustong gawin pero kailangan ko munang tapusin ang mga obligasyon ko hanggang august siguro. siguro by september or october nako magkakalap-top, yung motor, sus di pa nga ako marunong magmotor at natatakot ako at kinakabahan ng bongga! kayanin ko kaya? kakatakot kasi once na tinry ko magmotor sumagadsad ako sa kalsada. hayyys. pero ang sarap kasing isipin na makakapunta ako sa mga gusto kong puntahan ng walang hassle.

– tuwantuwa na talaga si Herson sa jowa niyang mas maarte pa kay Kris Aquino. profile pic niya pa sa FB. hindi ako naniniwalang mahal niya yun. kailangan niya pa kasi.

– masaya naman ako sa mga bago kong kaibigan. sooner or later magiging close ko na rin yung dalawang gusto ko talagang maging kaibigan.

– textmate / fb chatmate ko si JAP. in fairness cool sya. nawiwirduhan lang ako talaga sa sobrang LOVE niya sa friend naming si Mar. ang weird ng dating sakin. siguro hindi lang ako sanay sa mga ganung bagay. siguro maiintindihan ko rin yun sa mga susunod na mga araw.

Ang Pagbabalik (nga ba?)

July 15, 2011 (Friday 6:00pm / Novi’s Bar: Recto)

akala ko lilima lang kami nina Ajie, Ejhay, Jhoza at Danilo na mag-iinuman. nagsidatingan ng bonggahan ang lahat nang sumapit na ang 8pm. in fairness, napuno ko ang Novi’s.

dumating ang mga classmates ko sa UDM, dumating ang mga tropang GK, dumating ang mga tropang TYG at Baklusshiii, dumating ang ex, dumating ang bestfriend, dumating ang tropang TST, dumating ang mga kaibigan ko. BONGGA!

nakakatawa. hindi ako mapakali kung saan mamumugad na lamesa. lahat kinakailangan kong ikutan, hindi kasi lahat magkakakilala, iba-ibang tropa ang aking pinagsama-sama. binonggahan ang RH at ang Andok’s pati na ang kanta at iba pa. in fairness, for the first time ever, andami dami dami kong nainom at hindi ako namulutan ng bongga at hindi rin kumanta ng madalas pero teh, hindi ako nabangenge. BANGENGEAN mode ang Bash. yun bang Drink all you can ang drama. Neng, isa-isa silang nagsisuko. hindi nila kinaya ang powers ko.

nang medyo nagaalisan na ang mga tao, saka ako namugad sa lamesa nina Jordan. mismong asawa niya ang nagpapunta sa kanya. alam kong darating siya. alam kong kating-kati na siyang makita ako (taray!) pano ba naman lampas nang isantaon na nang huli kaming magkita. kung kailan iniwas-iwasan ko siya, dinedma-dedma ko siya kapag pumupunta siya sa bahay namin. pero in fairness, gumuwapo ang loko. pano ba naman nag-aaral na ulit si gago. pumoporma gaya ng dati.

“hindi ako magpapaka-ipokrito, alam mo at alam ng mga tao na mahal pa rin kita, pero nasanay lang siguro ako na wala ka nang talaga.” yung mga ganung drama!

“yung satin, iba yun sa lahat, walang makakapantay dun, walang makakabura sa isip natin at sa isip ng mga taong nakapaligid satin!” bongga dava!

umuwi rin siya ng madaling-araw. saka ako natulog.

Stressed.

bigla akong namroblema. myerkules na ngayon. dalawang tulog na lang byernes na. ang bonggahang party kuno.

baka kulangin ang budget ko. binilang ko kasi halos 50 katao ang “maaaring pumunta” aba eh kukulangin ang anjus ko nito. patay tayo jan! isip na ako ng isip kung paano malulusutan tong problemang to. kung bakit ba kasi gumasta ako ng gumasta before. ayan problemado tuloy ako. kung hinigpitan ko sana ang pag-iipon eh di wala sanang problemang ganito. nasabi ko na. may party na! yari.

wish ko lang magkasya. waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!

Semi-Birthday!

nasa LRT pa lang ako super text na si Mar using a different number. kinukulit ako kung nasaan na ako dahil nandun na daw sila sa Bar. bawat station eh kinakamusta niya.

pagdating ko. tatlong bagets ang bumungad sakin. as in! mga 3rd year high school students, naka-uniform pa yung dalawa. ipinakilala kaagad sila sakin. kabogera si bakla. me Laplapan moments sila ng bagets nyang jowa. unkabogable ang lola mo. yung bagets pa mismo ang nagnanakaw ng halik sa lips sa kanya.

dumating si Enzo. nag-iinarte. me pa shake shake pang nalalaman, magagalit daw kasi ang jowa niya (na mas maarte pa ke Kris Aquino) kapag uminom siya. speaking of his jowa. bwisit na bwisit ako last time na nakasama ko yun sa inuman. me ipinakilala sa kanya sabihin ba namang “i don’t do hands!” e di pahiya naman ang ipinakilala sa kanya. ano siya manikurista. haha! hindi talaga uminom si Enzo.

kabog yung mga bagets. nagtanong ba naman si Marco ng “me sagupaan bang mangyayari?” nagtataka naman ako kung ano yun. virgin? may bookingan pala ang sinasabi niya. nang sabihan kong “sanay na sanay ka boy ah!” sabi ba naman sakin “matagal ko nang ginagawa yun.”

kinuha niya ang number ko. super text kami nang pauwi na sila dahil hindi ako sanay sa mga ganoong kalakaran. nag-texan na lang kami.

Marco: punta na lang ako sa Friday.

D-lan: sige. btw, Magkano ka ba?

Marco: magkano ba kaya mo?

D-lan: mahirap lang ako wag moko presyuhan ng malaki.

Marco: kaya nga magkano ba kaya mo? 500?

D-lan: ang mahal naman… 300?

Marco: sige 400 na lang.

D-lan: let’s meet halfway, 350!

Marco: sige )

Halakhakan kami ni Enzo, nagtawaran pa daw ba?

Umalis na rin si Mar after an hour na nakaalis ang mga bagets. Naiwan kami ni Enzo. Dumating sina Assel at Wheng. Umuwi muna ako at nagtsinelas, dumiretso kami sa bahay nila Wheng – madami akong nasalubong na bumabati sakin. KALAT ANG B-DAY KO? sinabihan ko na lang sila na sa Friday na kami magbangengean.

Umuwi nako at natulog.

Kinabukasan, Saka ko napagtantong EFFECTIVE ang uminom ng napakaraming tubig bago matulog na lasing. Waley ang hangover teh!

Antaray ng FB account ko. TADTAD ng bati. bet ko nga iprint, remembrance baga. kaso ang hirap naman i-copy paste hmmp.

malapit na ang byernes, bonggahan na talaga toh!

26/1st

“The first step towards getting somewhere is to decide that you are not going to stay where you are.”

 

nag-half day ako sa AETC para kumain ng bongga sa 153. spag, chicken, pizza… Oh My!

uuwi ako ng maaga. makikipag-bangengean kina Mar, Enzo at dalawa pang bagets sa Novi’s.

yun ay dahil.

 

B I R T H D A Y   K O   N G A Y O N !

 

happy happy birthday to me!

salamat sa lahat ng mga bumati sakin live, sa facebook, sa twitter, sa text at sa call! tenchu tenchu!

me inuman sa byernes! bonggahan na to!