Sa daan pa lang wala nang tigil ang kwentuhan namin ng mga classmates ko. Hindi nagpapatalo ang isa’t-isa na may kanya-kanyang kwento. Sumakay kami ng jeep papuntang M. Dela Fuente. Medyo puno n pero bandang harapan lang. Sa pasukan eh maluwag pa. Yun ang paborito kong upuan.
Kwento ako ng kwento. kanya-kanyang bangka sa usapan.
Bigla akong natahimik nang sa bandang dulo ng jeep, isang pamilyar na tao ang nakita ko. Si Jordan.
Nakatingin siya sakin at nguniti nang mapansin niyang nakatingin ako.
Hindi ako gumanti ng ngiti.
Tahimik ako hanggang sa pagbaba namin jeep.
Bago ako bumaba, tumingin ulit ako sa kanya. Nakatingin pa rin siya sakin at tila nagtatanong ang mga mata.
Tumango ako, pero hindi ngumiti.
Bumaba ako at muling nakipagkulitan sa mga kaklase ko.


