Aning-Aning

Maaga sana akong makakatulog. Pagkatapos kong manood ng TV eh bumaba muna ako sandali, doon ko nakita si Jayson, na sa kaunting panahon pa lang ng pagsasama namin eh nakapalagayang-loob ko na. Naaalala ko pa tuloy nang una ko siyang nakita… tinaasan ko na kaagad siya ng kilay. Masama tuloy ang ugali ang first impression niya sakin.

No wonder masayang-masaya si Herson sa pagsama-sama sa kanya. Kagabi nga daw eh pumunta pa sila ng Luneta dahil walang magawa. Well in fairness kung nandun ako hindi ako sasama malamang. Luneta???

Lalo pa akong naaliw nang lumipat ang mesa ng nag-iinumang mga tropa sa tapat namin. Naaliw ako ng sobra ke Paolo na bangenge na sa kalasingan. Natatawa ako sa way ng pagsasalita niya… para siyang abnormal na ewan. Inaasar ko pa naman siya muna, pero me dala pala siyang “KUTSILYO”… uuwi na daw kasi siya bukas ng Lucena, pinauuwi na siya ng tatay niya dahil ke bata-bata raw eh nagtatrabaho na (15 lang siya), balak daw niyang “GRIPUHAN” yung lalaking palaging nantitrip sa kanya sa kanto, bago man lamang daw siya umuwi.

Hindi na daw siya babalik. Sasaksakin niya lang daw bago siya magpakalayu-layo. PUCHA! ano ba naman ang tumatakbo sa isip niya. Hindi pala akala na aning-aning siya. ANING pala talaga siya. Buti kamo hindi tumakbo yung TRIP kong pikunin siya hanggang magkabanatan kami. Hindi na nila maubos ang GRAN MATADOR na iniinom nila… “Redhorse nato!” ang wika niya kay Jayson sabay pasimpleng tawa-ngiti nang paulit-ulit. Magpapa-chupa daw siya kay Jayson para sa Redhorse. Nagkakatawanan lang kami ni Jayson sa sinasabi niya. Pano ba naman kasi, kelan lang eh na-chupa siya ni Jayson para sa isang long neck na Gran Matador.