Daisy (Korean Drama)

Matagal na akong baliw sa mga korean movies, kung ilang piniratang dvd na ng korean movies ang nabili ko at napanood. May isang movie na hindi ko kailanman pinangahasang panoorin kasi muka namang boring sa title pa lang.

One night, wala na akong mapanood na iba kaya naisipan kong pagtyagaan ang movie na iyon titled “DAISY”….

Pusang-gala, naiyak ako sa ganda ng movie. Korean Movie na kinunan sa Amsterdam. Love story, Love triangle ang istorya – Hired Killer love Painter love Cop.

Entrance Exam

naubusan na ata talaga ako ng gagawin sa buhay kaya napagtripan kong tapusin ang aking mga balak na ni hindi ko man lamang nasimulan.

a year ago… i decided to go back to school pero hindi ko natupad yun – siguro kasi nung mga panahong yun eh kumikita ako ng sarili kong pera. at kung saan-saan ako naglalalakwatsa. ngayong wala na akong kinikita, which means wala na rin akong ginagawa at wala na ring panggastos sa lakwatsa eh bumalik ang thought na kailangan ko na talagang bumalik sa pag-aaral.

december pa lang inaasikaso ko na yung mga requirements para makapag-entrance exam man lang ako sa kahit saang school. siyempre sa LIBRE nako – eh ala ngang pera eh, kailangan pa bang i-memorize yan? nagpatulong na ako sa kaibigan ko sa City Hall para me backer man lang. in the end kailangan ko pa ring kumpletuhin yung requirements at kailangan ko pa ring maipasa yung exam para makapag-college. ayaw pa tanggapin yung FORM 137 ko ng school kasi what they need daw eh yung FORM 138/4th Year Card ko. who knows daw kasi baka nag-college na ako at naibigay ko na yun sa school at kaya hindi ko nakuha eh dahil me UTANG ako sa school na yun… Tamang Hinala – eh hindi nga eh. wala naman talaga kasi akong nahawakang Card… diretso FORM 137 na with matching diploma. malay ko ba namang kakailanganin ko yun.

wala akong nagawa kundi bumalik sa GCST to get my card and good moral certification. nang kinukuha ko naman eh sinabi ng Registrar na nakuha ko na daw yung sakin… NGEK! close ba kami at pano nya ko nakilala eh ngayon ko lang ata siya nakaharap. sungit pa. bat ko daw nakuha ang FORM 137 ko at diploma kung hindi ko pa nakukuha yung card ko. EH HINDI NGA EH! bat ang kukulet niyo??? muntik ko na tuloy basagin yung mukha nung kupal na masungit na yun sa asar ko. pinuntahan ko nga yung teacher ko dati, wala na kasi yung adviser namin nag-resign na kaya siya na lang ang nilapitan ko. matagal na usapan, hanggang sa nag-decide siya na gawan na lang ako ng panibagong card… baka daw kasi na misplace yun ng dati kong adviser dahil hindi ko man lang daw kasi kinuha.

after 2 days eh bumalik ako sa GCST to pick it up…. ayos na ayos… nakuha ko na ang card ko kaso 19 years old ako nakalagay dun eh 17 lang naman ako. so pinatungan ko na lang. hindi naman sa pagmamayabang eh 76.33333333 ang Final Grade ko… hahaha! hindi ako bobo no… nagloko na kasi ako ng todo-todo mula nung 3rd to 4th grading ko… and when i say nagloko eh 5 times lang ata ako pumasok noon bawat grading… PUMASA??? bakit hindi? ang passing grade that time eh 65 (Year 2004) dahil nagpalit ata ng kurikulum, kakahiya tuloy ngayong bumalik na sa 75 ang passing grade. kahit naman absenero ako noon eh bumabawi naman ako sa mga report, exam, project etc.

hindi pa tinanggap yung pinasa kong id picture dahil wala daw nametag – akala ko tuloy nasa DFA nako dahil me ganun pa. wala akong nagawa kundi i-edit na lang yung pic at lagyan ng nametag dahil mas mapapamahal kung magpapa-picture pako ulit eh dadalawa lang naman ang kailangan ko – pero baka nga hindi ulit tanggapin kasi makulay ang damit ko at walang collar (DFA???) so ang inedit ko na lang eh yung Passport Pic ko.

at the end of the day i got the Gate Pass na talagang dinugo ang spinal column ko sa hirap… sana kasi noon ko pa ginawa… masyado na atang HULI ang lahat.

Alak Pa!

tatlong gabing sunud-sunod ang inom ko. noong una gusto ko pero kinabukasan pinagsisisihan ko dahil ansakit-sakit ng ulo ko at masama na ang pakiramdam ko. nawawala na ang sama ng pakiramdam ko sa gabi, saka ako yayayain ulit na uminom ng mga kabigan ko… dahil siguro sa videoke kaya pumapayag ako… libre pa.

kinabukasan, pagsisisihan ko na naman ang pag-inom dahil masama na naman ang pakiramdam ko. bihira kasi akong magsuka kaya masama ang pakiramdam ko. kinagabihan, ayoko na talaga pero dahil lasing ang kuya ko pinilit niya na naman akong uminom kahit ayoko na talaga – in the end ako pa ang napipilitang umubos ng Red Horse dahil lahat sila eh nagsitakas na at ayaw na magsi-inom. sayang naman dahil kakaunti pa lang ang nababawas sa isampitsel ng Red Horse na naisalin na sa pitsel at nalagyan na ng yelo. oo tama ka… gago nga talaga ako.

mamaya ayoko na talaga. sa isang araw na lang siguro.

Almost Perfect!

May kasama, close kami pero noon ko lamang siya nakita at ni hindi ko nga alam ang pangalan niya. Pareho pa kami ng unit ng celphone. Nagtataka ako kung bakit napakapangit ng unit ng phone ko that night. Naglalakad kami sa lugar na siguro eh Ortigas o Makati. Napahinto kaming pareho nang may makabanggaan siya, galit ang kasama ko pero napawi ang galit niya nang masilayang “almost perfect” ang nakabanggan niya.

Nag-sorry si almost perfect, tumambad ang kumukuti-kutitap niyang ngiti at ang nagniningning na mga mata. “Inlove ako!” nasabi ko sa isip ko.

Close agad kami saka nagdatingan ang iba pang call centerista na kasama ni almost perfect at nakihalubilo kami sa kanila. Dahil walang bluetooth ang phone na dala ko eh sa kasama ko nakipag-bluetooth ng pics niya si almost perfect at siya na rin ang kumuha ng number ni almost perfect. Pagpasok namin sa isang lugar, saka ko nalamang dala-dala ko pala ang phone kong me bluetooth, puno na ata ang memory card ko kaya hindi maipasa ang pics ni almost perfect, puno na rin ata ang phonebook ko kaya hindi ko mai-save pati ang number niya. Pucha! Ewan kung bakit hinayaan ko na lang…