adami akong plano last year for this year pero mukhang walang matutupad. How sad naman…
Siguro iibahin ko na lang yung mga plano ko… yung tipong “slowly but surely!” (tama ba yun?) Masyado kasing matataas ang expectations ko sa sarili ko pero hindi ko naman mapanindigan.
Magpapakabait nako!!! Pucha ilang beses ko namang sinabi yan sa sarili ko hindi ko magawa-gawa – siguro talagang nasa nature ko na ang pagiging kontrabida. Hindi ako nakasama sa Pangasinan – malamang sa Mahal na araw nako pupunta dun, pano ba naman iilan lang kaming sasama – eh siyempre malamang hindi kasing-saya yun ng huling punta namin dun kung saan eh madami at kalog lahat kami. Ewan ko ba sadya ata talagang “talkshit” ang ibang tao diyan. Puro pangakong sasama daw pero pag aalis na may kung anu-ano nang reasons. Hmmmmp!
Wala pa rin akong trabaho… what’s new? Nanghihinayang tuloy ako sa offer ng father ng friend kong si Andrew na work, hindi naman kasi ako ganun kagaling sa Photoshop kaya pinanghihinaan talaga ako ng loob, hindi naman kasi pwedeng just just lang yung gagawin ko… kailangan “almost perfect”, anyway tapos na yun natanggihan ko na. May mas maganda pa naman sigurong opurtunidad na darating para sakin. Sino ba naman kasi ang tatanggap sa isang hayskul grad na abnoy.
Naaasar ako kasi wala nakong phone, tanging yung hiniram kong N1100 na lang sa pamangkin ko ang nagagamit ko, eh ibabalik ko na yun sa katapusan. Naghihirap na talaga ako. hmmmm (buntong-hininga).
Siguro itutuloy ko na lang yung balak kong pag-aaral ng college – para naman may kahinatnan ang buhay kong wala na talagang FUTURE!
