PEKE!

Nakakabadtrip ang buhay kapag wala ka nang exciting na ginagawa. Ilang beses na nitong mga nakaraang araw na dumarating si Jordan para “magpatulong” magpagawa ng “pekeng diploma” eh san ba naman kasi ako nakatira… eh di sa sentro ng kalakalang pekean.. RECTO. Matagal rin naman siyang nakatira dito sa Recto bago sila lumipat sa Taguig., pero nagtataka ako kung bakit hindi niya alam kung sino ang mga SENTRO ng pamemeke.

Noong una nga kasi siyang pumunta para ipagawa ang diploma niya eh gumastos siya ng 200php. nang magkita kami eh sinabi kong napakamahal ng siningil sa kanya. Hindi raw niya kasi alam kung saan. Nagtataka ako kung bakit nuknukan siya ng katangahan o sadyang nagka-memory gap lang siya nang makapangasawa at magkaron ng dalawang anak sa edad na 17. Nakalimutan niya sigurong hindi dapat sa LABAS ng Recto nakikipag-transact kundi sa LOOB nito.

Makalipas ang tatlong araw eh bumalik na naman siya. Nakaisip siguro ng pagkakakitaan nang sinabi kong AKO MISMO kaya kong gawin yung 200-peso diploma na pinagawa niya. Eh jinoJOKE ko lang naman siya. Ano naman tingin niya sakin FIXER. Sasamahan ko na lang sana siya sa isa kong kakilala pero naging mahiyaing-pusa na naman siya at ako na lang daw. Eh samantalang kilala rin naman niya yung taong pupuntahan ko. Makalipas ang LIMANG MINUTO eh gawa na ang diploma ng kakilala niya, sa halagang 60php, parehong-pareho nang DALAWANG ORAS na diplomang pinagawa niya noon sa halagang 200php. tuwang-tuwa siya, pano ba naman 200php ang siningil niya sa kakilala niyang nagpapagawa ng diploma… nailibre niya tuloy ako ng TAPSILOG nang di-oras. Inubos rin namin yung tatlong MUCHONG REDHORSE na tira sa inuman kagabi.

Makalipas na naman ang ilang araw… bumalik na naman siya. mas maaga, kumakain pa lang ako ng LUNCH that time nang bigla siyang sumungaw sa pinto ng bahay namin. Ni hindi pa nga ako naliligo. Nagyaya siyang uminom -  at dahil 200php na naman ang siningil niya sa panibagong nagpapagawa ng diploma eh bumili siya ng 2 MUCHO. Dinagdagan ko na lang ng 1 pa. Tinamaan kami pareho sa ininom namin. Gabing-gabi na siyang umuwi. Hindi na daw kasi siya nag-aalala dahil TAKOT na sa kanya ang MISIS niya na noon eh INAANDER siya. Siya na raw ang BATAS ngayon sa relasyon nila.

Makalipas na naman ang ilang araw… bumalik na naman siya ULIT. Nagpapagawa na naman. Anak nang Pusang kinalbo naman! Bakit ba sa akin pa siya dumadaan sa pagpapagawa niya ng PEKENG DIPLOMA, napagkamalan na ba niya akong FIXER? Puro na lang sa akin siya dumadaan samantalang alam na alam na niya kung sino ang lalapitan sa oras ng PANGANGAILANGAN NG PEKE. Namiss niya siguro ako.

Hay Buhay!

10.23.2008 – An Old Friend

Nakipag-inuman ako sa kabarkada kong magpupulis na si Neil Christopher na first time kong makainuman. Sinama ko si Herson. Nag-inuman kami sa In or Out Bar sa Avenida dahil wala namang mas malapit pang Videoke Bar na maiinuman that time. Madaling-araw na kaming nagsiuwi. Isang Taon na lang Tenyente na siya – pero sa tingin ko hindi naman siya magbabago ng pakikitungo samin kahit ganun. 8 Years siyang nag-aral. 4 Years sa Criminology sa PCCR at ngayon eh 4 Years naman sa PNPA.

10.24.2008 – I Felt Weird

Nagkayayaan kaming mag-inuman nina Mar at Herson sa Novi’s KTV Bar na malapit samin. Sumakit ang ulo ko ng todo, kaya umuwi muna ako. Pagbalik ko maya-maya, nagulat kami pare-pareho nang maya-maya pa eh sumungaw sa pintuan ng Bar ang kumpare/bestfriend kong si Jordan na 4 na buwan ko na ring hindi nakikita. Naaasar ako sa kanya kasi ni hindi siya dumating ng birthday ko o nagtext o nagparamdam man lang. Nagpakalasing kami. Iniwanan ko si Jordan. Halatang nanibago siya ng todo sakin pero tingin ko mas ayos na yun. He’s Back pero na-wiwirduhan ako sa mga naiisip ko. Para bang WALA LANG! Sabagay, siguro nagbago na ngang talaga ang timpla ng utak ko.

10.28.2008 – Changes

Umaga pa lang nagtext na si Jordan na darating siya para magpagawa ng ilang requirements niya. Sinabihan ko siyang marami akong ginagawa. Hindi siya nagreply. Bago mag-gabi eh tinawagan niya ako sa cel ko. Magpagawa na raw ako at baka gabihin siya. Hindi ba’t tumanggi na ako – wala nakong nagawa pupunta siya. Gabi na siya dumating, walang tigil ang bunganga niya kakakwento ng kung anu-ano, obvious naman na hindi ko siya pinakikinggan pero tuloy pa rin siya. Nakalimutan ko na kung kelan niya ako huling nilibre pero nagulat ako nang ilibre niya ako sa Tapsilogan sa Kanto. Nagyaya pa siyang uminom. Nanibago siya sakin last time, ako naman ang nanibago sa kanya ngayon. Hinatid ko pa rin siya sa sakayan. Maraming nagbago.

10.29.2008 – Jollibee Dau

Pumunta ako sa kaibigan ko sa Project 7. Inutusan niya ako, kasama ang pinsan niyang si Jojo na pumunta ng DAU. Noong una hindi ko pa alam kung saan yun, kala ko malapit lang. Sa PAMPANGA pala. Adventure din yun naisip ko na lang. Nag-BUS kami ni Jojo from EDSA. Napakabilis ng byahe at napakasarap talagang magbyahe, lalo kung gabi at wala pang traffic. Wala pang sang oras eh nasa DAU na kami. Me kinausap kaming tao then kumain muna kami sa Jollibee dahil hindi pa kami nakakain ng dinner saka kami sumakay uli ng bus pauwing Manila. 50 Minutes lang ang binyahe namin. Ansarap tuloy paminsan-minsang pumunta ng Pampanga para kumain lang ng Jollibee.

10.31.2008 – Cards, Cards…

Nakakuha na ako ng TIN Card sa BIR, sa WAKAS! Natanggap ko na rin ang Confirmation ng Smart sa Application ko sa Smart Money Card. Pag-uwi ko samin, naroroon na pala at after 9 months eh imi-nail na rin sa akin ang SSS ID Card ko. Bago ako pumunta ng Glorietta kasama sina Rose, Adrienne at Jojo eh nag-apply naman ang ng BPI Savings ATM Card at dahil kumpleto ko na ang requirements eh nag-Succeed ako.