September 28, 2008
Nakakatamad maghapon. Wala kasing magawang maganda-ganda sa buhay. Bigla naman nagtext sina Jayson at Jaymar – me usapan na kasi kami nung sanlinggo pa na pupunta kami sa bertdey ni Jaymar sa bahay nila sa Araneta. Nahihiya ako kasi isang beses ko pa lang naman silang nakainuman tapos pupunta pa kami doon. Ayos lang sana si Joshua na kababata naman nila. Nangulit di si Herson at nagpumilit na sumama.
Kakapilit nila. Nilunok ko ang hiya ko at sumama. Sinundo kami nina Jayson at Jonald sa Araneta Avenue. Nilakad na lang namin papunta sa kanila. Barangay Sto. Domingo ata yun. Dahil 9:00PM na mula sa usapang 1:00PM eh wala na kaming inabutang mga bisita doon. Nakakahiya tuloy lalo dahil pa-importante pa kami. Nakakatuwa silang tumanggap ng bisita… DABEST! Wala na akong mahihiling pa. Inasikaso AKO ng todo ni Jayson na kakuwentuhan kong magdamagan last time samin. Inasikaso ko raw kasi siya ng todo noon (na ipinagtataka ko naman) kaya bumabawi lang siya. Lahat ng pagkain abot siya ng abot sakin, softdrinks, kwento – katabi ko siya. Si Herson naman na nagkukunwaring LALAKI eh unti-unti nang naglaladlad. Nagkaroon tuloy kami ng CLOWN. Tawa nang tawa sina Jonald, Jaymar, Joshua, Nelson, Jayson at iba pa sa kaniya dahil napakadaldal at napakakulit na niya.
Nabasag ang long neck na Generoso na hindi pa nabubuksan.
Lasing na ata si Jayson.
Nagsimula kami sa Redhorse – dahil nga malakas na ang tama namin at wala nang mabilhan ng Redhorse – nag-switch kami sa Generoso. Nang nangangalahati na ang isang bote ng Generoso, nabasag na naman. Tutal tinamaan na kami pare-pareho, tinigil na namin. Dahil nga gabing-gabi na pinilit nila kaming doon na lang matulog sa kuwarto nina Jayson at Nelson. Hindi ako makatulog sa sakit ng ulo ko. Ewan ko ba kung bakit. Nagising na lang sila’t lahat – GISING na GISING pa rin ako. Nagyaya na lang akong umuwi tutal umaga na.
Pinilit pa rin nila kaming mag-almusal. Saka kami hinatid sa sakayan nila Jayson at Jonald (ulet).
Matagal ko nang nakikita si Jonald dahil boyfriend siya ng kababata kong si Joy at madalas silang pumupuntang magkasama sa bahay namin – lumipat na kasi sina Joy sa Araneta. Small World. Kababata rin pala nina Joshua na kapitbahay ko naman ngayon, sina Jaymar at ang mga kapatid at pinsan nito.
Minsan masarap pa rin talagang may mga taong tanggap kung ano ka. Pinahahalagahan at inaasikaso ka. May naalala tuloy akong tao.
