Bat Hindi Natuturuan ang Puso?

Napapraning naman ako ngayon sa mga nangyayari sa buhay ko… andaming mga masasayang sextrip pangyayari, pero tila nababalot naman ng kamanyakan tensiyon ang buhay ko. Isang pagmamahal na naman ang sumusundot kumakatok sa pintuan ng puso ko… Bakit wala akong maramdaman? Samantalang dati, pinagsisihan ko kung bakit ako natae nagpabaya? Bakit ako nagpakamanhid? Ano Ba? Napapraning na naman ako!

“Bakit Biglaan?” ang tanong ko. “hindi ko alam, basta yun ang nararamdaman ko. alam kong mali pero ano ang magagawa ko? Galit ka ba?” ang sigaw sabi niya.

Nakapagtataka! bakit biglaan ang pag-usbong ng kalibugan mga nalantang damdamin, nabubuhay pa palang muli ang isang damdaming alam ng lahat ay patay na. “Takang-taka ako! kung bakit ngayon eh nararamdaman mo na naman iyan at nararamdaman ko na naman ito!” ang wika ko. “Patawarin moko, alam kong mali… gagawin ko ang lahat para makalimutan ang damdamin kong ito… pipilitin ko!” ang sabi niya. Bakit kinakailangan bang magdusa ng mga damdamin? Bakit hindi ko na lang siya kotongan mahalin? Bakit hindi na lang siya ang pagtuunan ko ng pansin, Bakit hindi ko na lamang balikan kalimutan si Angel, Bakit nalilibugan apektado ako kapag si Angel ang usapan… na alam kong nakamove-on na dahil siguro ganun kababaw ang pagmamahal niya sa akin.

Bakit hindi ko na lamang sakalin mahalin ang taong nagmamahal sa akin, matiyagang naghintay… nakalimot at muling nagbabalik? Andami kong tanong! Pero wala akong mahalungkat na kasagutan! Kung pwede lang sanang turuan ang pusong magmahal, ginawa ko na… pinag-aralan ko na sanang mahalin ang taong matagal ko nang nilisan pero muling nag-aalay ng pagmamahal! MALI ITO! Ayoko na ng ganito! PRAMIS!